heaven-and-earth.flog.pl
I have to find more and more energy ♥
+21 Oceń na +
Aparat: FUJIFILM - EXIF↓
Model: FinePix S1000fd
Przysłona: f/6.4
Ogniskowa: 5.9mm
Naświetlanie: 8s
ISO: 100
29/366
29.01.2012, 20:35:20
Gdy patrzycie w lustro,co widzicie?Nie zważawszy na pogodę zza oknem,na odczuwalny dość mocno po ciele chłód,co widzicie?Smutne może radosne oczy?Uśmiechnięte oczy czy ściśnięte z bólu?
Kilka dni z rzędu działam schematycznie.Włączam mp4 na maksymalną głośność,siadam na łóżku a na przeciw mnie stoi lustro.I po prostu tempo patrzę.Nikogo nie udaję.Jestem sobą.Tzn?Co oznacza być sobą?Zastanawiam się czy jestem szczęśliwa,myślę nad tym,co wokół mnie się dzieje,kim jestem,co zrobiłam nie tak,dlaczego doprowadzam do sytuacji,o których nikt nie chciałby śnić?Dlaczego syndrom samotności łapie mnie w nieodpowiednim momencie?I dlaczego czuję się totalnie obca wśród rówieśniczek nie bacząc na zdrowie a wzgląd psychiczny,hym?
Wciąż patrzę.Staram się spojrzeć w głębię mojej zieleni.Opuszkiem palca dotykam ust,które spragnione są życia.Są takie kurczę, martwe.Jak całe ciało.
Jestem sama.Zawsze tak było.Co z tego,że mam wspaniałych przyjaciół,kumpele,dobre towarzystwo,w którym potrafię dobrze się bawić?Podejmuję decyzje.Wybory.Nieuchronnie walczę ze sobą.Potrzebuję wypłakania się.Nikogo nie ma.Mam ochotę wrzasnąć.Nie ma na kogo.Wyśmiać go,bo łapie mnie dołek.I znów odczuwam pustkę wokół.
Co zrobiłam nie tak?Mam wrażenie,że wszyscy ludzie,których potrzebuję [pewnie znów egoistycznie]uciekli.Znaleźli swoją arternatywę.
Znudziłam się.Mój śmiech już nie jest zniewalający.Odechciało mi się flirtów z chłopcami.Nie jestem w stanie pokusić się o drobną pieszczotę-przytulenie mnie boli.Buziak łamie serce,choć nie odczuwam tego.Spełniam tylko drobne sugestie.
Usłyszałam zdanie :Jesteś robotem.Rzeczywiście jestem.
Mówię to wszystko ,bo tak nigdy mnie nie dotknęła mocniej samotność.Boli to cholernie.Przytłacza mnie codzienność,nuda,rutyna.Brak obecności drugiej osoby,bliskości.Przeczę właśnie w tym momencie,ale jestem tylko kruchym człowiekiem, i jak najbardziej mam prawo do słabości,choć nikogo bardziej kontrastowego pod różnym względem nie spotkacie.
Chciałabym mieć swojego Towarzysza na dobre ,ale i też złe chwile.Który byłby na tyle bystry i zaraz zjawił się w progu nic nie mówiąc..Jestem tylko kolejną pieprzoną nastolatką z uszczerbkiem na duszy.
Nie potrzebuję milion przyjaciół.Naprawdę.
trochę ciepła,KOGOŚ.Tak wiele?
Boli.
Tchnijże do cholery trochę we mnie pogody ducha.
Amen.
Może nie uwierzycie,ale byłam prawie w niebie.Widziałam słońce,które kończy swoją wędrówkę.Miałam też możliwość zobaczenia ojca.Ale im bardziej wyciągałam dłoń,tym bardziej oddalałam się.Nieustająca ucieczka.Niemożność zobaczenia Ciebie Ojcze po raz kolejny.Ten sen był żywy.Jak zwykle zresztą.Boję się czasem bardziej snów aniżeli rzeczywistości.Bo w tym drugim wymiarze jest ciągle to samo..
Widziałeś moją śmierć choć raz?
Komentarze
+ dodaj
Dodaj komentarz
Poleć to zdjęcie znajomym
Podaj swój adres e-mail
Podaj adresy e-mail znajomych
Napisz wiadomość
Przepisz kod z obrazka:
ampasja
4 godziny temu
Świetne:)
ampasja: Świetne:)